هر جمعه به جاده آبی نگاه می کنم و در انتظار قاصدکی می نشینم که قرار است خبر گامهای تو را برای من بیاورد، گامهای استوار و دستهای سبزت را. اگر بیایی، چشمهایم را سنگفرش راهت خواهم کرد. تو می آیی و در هر قدم، شاخه ای از عاطفه خواهی کاشت و قاصدکی را آزاد خواهی کرد. تو می آیی و روی هر درخت پر شکوه لانه ای از امید برای کبوتران غریب خواهی ساخت. صدای تو، بغض فضا را می شکافد. فضای مه آلودی که قلب چکاوکها را از هر شاخه درختش آویزان کرده اند. تو با دستهایت بر قلبهای شقایق ها رنگ سبز امید خواهی زد و با رنگ پر معنای دریا خواهی نوشت:" به نام خدای امیدها "

به نام خدای امیدها

سلام.سلامی که از دلم بر میخیزد .سلامی که هزاران حرف برای گفتن دارد.سلامی که بهانه ی نوشتن است...

خیلی دلم براتون تنگ شده بود .خوشحالم از اینکه میبینم به یادم هستین و با کامنت هاتون نهایت محبتتون رو میرسونید.خدا رو شکر همه چیز به روال عادیش برگشته به لطف خدا کوله پشتی هم مثل سال های قبلش پر رونق هست.

اما امروز آپ کردم که هم روز پدر و هم چند تا تولد رو تبریک بگم:

میلاد مرد عدالت خواه،اولین مسلمان پیامبر(ص) و هم راز فاطمه(س) بر همه مبارک

روز مرد رو به بابای گلم و فرزاد حسنی عزیز تبریک میگم

و حالا تولد: باز هم تبریک میگم به بابای گلم که 5 مرداد تولدش هست،به صمیمی ترین دوستم شیمای عزیزم که 8 مرداد تولدش هست و به دختر عمه ام زهرای خوبم که 10 مرداد تولدش هست. به تک تکشون تولدشون رو تبریک میگم و براشون بهترین آرزوها رو دارم

حالا ریسدیم به عکسای کوله

ز لیلی من شنیدم یاعلی گفت 

      به مجنون چون رسیدم یاعلی گفت

مگر این وادی دارالجنون است 

        که هر دیوانه دیدم یاعلی گفت

نسیمی غنچه ای را باز میکرد 

        به گوش غنچه کم کم یاعلی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

         دعایی کرد و او هم یاعلی گفت

یقین پروردگار آفرینش 

         به موجودات عالم یاعلی گفت

خمیر خاک عالم را سرشتند  

         چو برمیخواست آدم یاعلی گفت

مسیحا هم دم از اعجاز میزد          

          ز بس بیچاره مریم یاعلی گفت

علی را ضریتی کاری نمیشد       

         گمانم ابن ملجم یاعلی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده میشد   

        یقین علی هم آنجا یاعلی گفت

جهان مسخر آنهایی است که به تسخیر عشق درآمده باشند

یا علی

خداحافظ همین حالا